Castratie van de teef

In de volksmond spreekt men vaak over sterilisatie. Sterilisatie is het onvruchtbaar maken door het afbinden van de eileiders. Wanneer tijdens de ingreep de eierstokken worden verwijderd, is castratie de correcte omschrijving. Door het verwijderen van de eierstokken worden er geen vrouwelijke geslachtshormonen meer geproduceerd en zal de teef niet meer loops worden. Dit is voor veel mensen een reden om te kiezen voor castratie.

Vanaf zes maanden leeftijd kan de teef voor het eerst loops worden. De meeste teven worden twee keer per jaar loops, zes weken per jaar dus. De loopsheid kenmerkt zich door bloedverlies wat zo’n drie weken aanhoudt. Tijdens deze periode is de teef enkele dagen vruchtbaar en aantrekkelijk voor reuen. Laat je teef daarom niet loslopen tijdens de loopsheid en vermijd gebieden waar veel reuen komen. Na de loopsheid volgt vaak een periode van schijnzwangerschap die negen weken aanhoudt. De hond is dan slomer en kan zelfs melk gaan geven. Hevige schijnzwangerschap met veel ongemak voor de hond is een reden om te kiezen voor castratie. Castratie van de teef voorkomt het ontstaan van een levensbedreigende baarmoederontsteking. Ongeveer 30% van de ongecastreerde teven krijgt te maken met deze aandoening. De baarmoeder wordt dan met spoed operatief verwijderd om het leven van de hond te redden.

Daarnaast krijgt ongeveer 30% van de teven borstkanker. Castratie verkleint hetrisico hierop aanzienlijk. Hierbij geldt hoe jonger de teef wordt gecastreerd, des te kleiner de kans op borstkanker. Na drie loopsheden neemt het risico door castratie niet meer af en heeft de teef evenveel kans op het ontwikkelen van borstkanker als een gecastreerde teef.

Castratie kent ook nadelen. Bij Dalmatische honden ontstaat veel vaker dan gemiddeld urine-incontinentie door het wegvallenvan de vrouwelijke hormonen. Teefjes laten dan hun plas lopen tijdens hun slaap. De aandoening is meestal te behandelen met medicijnen, maar die moeten ze dan de rest van hun leven krijgen. Tevens kunnen honden gevoeliger worden voor het ontwikkelen van een blaasontsteking. Andere gezondheidsnadelen zijn, net als bij de reu, meer kans op overgewicht en een toegenomen kans op verschillende vormen van kanker. Teefjes kunnen ook agressiever worden door castratie. Dit wordt vooral gezien bij castratie voor de eerste loopsheid en bij teefjes die al behoorlijk pittig waren voor de ingreep. Castratie voor de eerste, loopsheid vergroot daarnaast het risico op het ontstaan van gewrichtsaandoeningen en gedragsproblemen.

Er zijn twee verschillende methodes om een teef te castreren. Bij de conventionele operatie worden de eierstokken via een buiksnede uit de buik verwijderd, terwijl bij de laparoscopische methode via een kijkoperatie de eierstokken via twee kleine gaatjes worden verwijderd. De laatste methode geeft minder napijn en een sneller herstel. Naast castratie kan loopsheid en ongewenste dekking ook voorkomen worden door de prikpil. Deze heeft echter behoorlijk wat bijwerkingen, zoals een verhoogd risico op het ontstaan van suikerziekte. Daardoor is dit een minder goed alternatief voor castratie.